بیماری رینود

بیماری رینود چیست؟

بیماری رینود فعالیت بیش از حد سیستم عصبی سمپاتیک است که منجر به سفتی شدید عروق خونی می شود، بنابراین گردش خون کاهش می یابد و منجر به هیپوکسی موضعی (کمبود هوا / خون به سلول) می شود. هنگامی که این عروق خونی قادر به فشار خون نیستند، پوست رنگ و احساس خود را از دست می دهد.

انواع بیماری رینود
این بیماری به دو نوع تقسیم می شود:

رینود اولیه:
زمانی که وضعیت ایدیوپاتیک یا ناشناخته است به عنوان بیماری اولیه رینود شناخته می شود. به این معنی که نمی توان علت ایجاد یک بیماری را مشخص کرد.

رنگ‌ پریدگی‌ انگشتان‌ هنگام‌ مواجهه‌ با سرما یا استرس یکی از نشانه های رینود اولیه است. پس‌ از رنگ‌ پریدگی‌، حالت‌ کبودی‌ و سپس‌ قرمزی‌ انگشتان‌ بروز پیدا می‌ کند. درد، کرختی‌ و گزگز کردن‌ با این‌ تغییرات‌ رنگ‌ همراه‌ است‌. گرما این‌ علایم‌ را کاهش می‌ دهد.

رینود ثانویه:
این حالت پدیده رینود، سندرم رینود یا رینود ثانویه نامیده می شود و زمانی اتفاق می افتد که یک اختلال اساسی مانند لوپوس اریتماتوی سیستمیک، آرتریت روماتوئید و یخ زدگی وجود داشته باشد.

وجود عفونت های‌ مزمن‌ اطراف‌ ناخن‌ های‌ انگشتان‌ دست‌ و پا مهمترین نشانه های رینود ثانویه است.
بروز زخم‌ در نوک‌ انگشتان‌ به‌ دلیل‌ ناکافی‌ بودن‌ جریان‌ خون‌ انگشتان‌ به‌ تدریج‌ در طی‌ سال‌ ها بارز می‌ شوند.

در مورد پدیده‌ رینود علایم‌ ممکن‌ است‌ ناگهانی‌ آغاز گردند.

علل بیماری رینود
بعضی از عوامل می تواند جریان خون یا اکسیژن را به اندام های بدن کاهش دهد، اما علل رینود عبارتند از:
جنسیت: رینود زنان را بیش از مردان درگیر می‌کند.
سن: اگرچه در هر سنی ممکن است این شرایط به وجود آید، اما رینود در سنین بین ۱۵ تا ۳۰ سال بیشتر دیده می‌ شود.
محل زندگی: افرادی که در مکان‌ های سرد زندگی می‌کنند، بیشتر در معرض این شرایط خواهند بود.
سابقه خانوادگی: حدود یک سوم افرادی که رینود را تجربه می‌کنند، یکی از اعضای درجه یک خانواده‌ شان هم به این مشکل مبتلا است.

عوامل بیماری رینود
• ژنتیک (بیماری رینود اغلب ارثی است.)
• سیگار کشیدن (سیگار کشیدن می تواند باعث بیماری رینود شود و یا علائم آن را افزایش دهد.)
• استرس
• آب‌ و هوای‌ سرد و مرطوب‌
• مشاغل خاص (کار با وسایل‌ سنگین‌ دارای‌ ارتعاش‌ شدید، نظیر اره‌ برقی‌ یا مته‌ بادی‌ تاثیر بسزایی در بیماری رینود دارد.)
• اسکلرودرمی، لوپوس اریتماتو یا سایر اختلالات‌ بافت‌ همبند
• بیماری برگز
• بیماری‌ قلب‌ ناشی‌ از بیماری‌ ریوی‌
• مصرف‌ برخی‌ داروها از قبیل‌ ترکیبات ارگوت، داروهای‌ ضدپرفشاری‌ خون‌، مسدودکننده‌های‌ گیرنده‌ آلفا و بتا آدرنرژیک‌ و مسدودکننده‌های‌ کانال‌ کلسیم

علائم بیماری رینود
شایعترین علایم بیماری رینود عبارتند از:

بیحسی یا تغییر رنگ در انتهای سیستم عروقی (انگشتان دست و پا)
استرس احساسی
ناخن های بلند و شکننده

در طول حمله رینود، مناطق آسیب دیده پوست معمولا سفید می شوند. سپس آنها اغلب آبی رنگ می شوند و احساس سردی و کرختی می کنند.

همانطور که گرم می شوید و گردش خون بهبود می یابد، مناطق آسیب دیده ممکن است قرمز و یا متورم شوند.

اگرچه رینود اغلب بر انگشتان و پنجه پا تاثیر می گذارد، اما می تواند بر مناطق دیگر بدن مانند بینی، لب ها، گوش ها و حتی نوک سینه ها نیز تاثیر بگذارد.

دو عامل وجود دارد که این وضعیت بیان می شود:

دمای پایین: هنگامی که پوست در معرض هوای سرد قرار می گیرد و دمای بدن کاهش می یابد، پوست به رنگ پریده یا سفید تبدیل می شود. این وضعیت معمولا در دست، انگشتان پا و پنجه پا دیده می شود که نشان دهندۀ کاهش خون در ناحیه است.

کاهش اکسیژن: هنگامی که اکسیژن کم می شود، پوست آبی رنگ می شود.

در هر دو مورد، زمانی که خون یا اکسیژن بر می گردد، پوست به رنگ قرمز تبدیل می شود و اغلب با تورم و درد همراه است.

پیشگیری
رینود پدیده‌ای است که می‌ توانید جلوی آن را بگیرید:
– زمانی که بیرون از خانه و در محیط باز هستید، لباس گرم و مناسب بپوشید.
– در فصل زمستان از شال، دستکش، جوراب، کلاه و چکمه استفاده کنید.
– داخل خانه و در فضای بسته هم مراقب باشید؛ به عنوان مثال، هنگامی که از داخل یخچال یا فریزر مواد غذایی را خارج می‌کنید، بهتر است از دستکش استفاده کنید.
– اگر نوک بینی و گوش هایتان به سرما حساس باشند، آن ها را بپوشانید.
– در آب و هوای سرد، چند دقیقه قبل از رانندگی بخاری اتومبیل خود را روشن کنید.
– در نهایت اگر امکانش را دارید، برای زندگی به مکانی با آب و هوای معتدل ‌تر بروید.

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *